Visualizzazione post con etichetta Quaresima. Mostra tutti i post
Visualizzazione post con etichetta Quaresima. Mostra tutti i post

sabato 17 marzo 2018

Sabato della Quarta Settimana di Quaresima - Stazione a San Nicola in Carcere

Gesù Cristo si proclama ed è la Luce che rivela al mondo il Padre, col quale forma una cosa sola. Egli ci illumina attraverso le verità della Fede e la grazia che riceviamo nei Sacramenti, specialmente quello del Battesimo. Non a caso in questo giorno la Chiesa Romana dell'antichità lo scrutinio più importante dei catecumeni ai quali venivano svelati i quattro Vangeli, il Simbolo della Fede e l'Orazione domenicale. Non dobbiamo quindi comportarci come gli Ebrei che preferirono le tenebre alla luce del Messia venuto, ma lasciamoci illuminare dal Cristo nelle nostre tenebre dell'ignoranza e del peccato.



INTROITUS
Isa 55:1.- Sitiéntes, venite ad aquas, dicit Dóminus: et qui non habétis prétium, veníte et bíbite cum lætítia.  ~~  Ps 77:1.- Atténdite, pópule meus, legem meam: inclináte aurem vestram in verba oris mei.  ~~  Glória  ~~  Sitiéntes, venite ad aquas, dicit Dóminus: et qui non habétis prétium, veníte et bíbite cum lætítia.

Isa 55:1.- O voi tutti che siete assetati, venite alle acque, dice il Signore; e voi pure che non avete denaro, venite e bevete con gioia.  ~~  Ps 77:1. - Alla mia legge, popolo mio, sempre l'orecchio rivolgi: a quel che ti dice la mia bocca presta attento l'orecchio.  ~~  Gloria  ~~  O voi tutti che siete assetati, venite alle acque, dice il Signore; e voi pure che non avete denaro, venite e bevete con gioia.

ORATIO
Orémus.
Fiat, Dómine, quaesumus, per grátiam tuam fructuósus nostræ devotiónis afféctus: quia tunc nobis próderunt suscépta ieiúnia, si tuæ sint plácita pietáti. Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.

Preghiamo.
O Signore, sia per la tua grazia fruttuoso il sentimento della nostra pietà: perché gli intrapresi digiuni solo ci saranno utili, se saranno graditi alla tua bontà. Per il nostro Signore Gesù Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive e regna con te, in unità con lo Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli. Amen.

LECTIO
Isa 49:8-15
Hæc dicit Dóminus: In témpore plácito exaudívi te, et in die salútis auxiliátus sum tui: et servávi te, et dedi te in foedus pópuli, ut suscitáres terram, et possidéres hereditátes dissipátas: ut díceres his, qui vincti sunt: Exíte: et his, qui in ténebris: Revelámini. Super vias pascéntur, et in ómnibus planis páscua eórum. Non esúrient neque sítient, et non percútiet eos æstus et sol: quia miserátor eórum reget eos, et ad fontes aquárum potábit eos. Et ponam omnes montes meos in viam, et sémitæ meæ exaltabúntur. Ecce, isti de longe vénient, et ecce illi ab aquilóne et mari, et isti de terra austráli. Laudáte, coeli, et exsúlta, terra, iubiláte, montes, laudem: quia consolátus est Dóminus pópulum suum, et páuperum suórum miserébitur. Et dixit Sion: Derelíquit me Dóminus, et Dóminus oblítus est mei. Numquid oblivísci potest múlier infántem suum, ut non misereátur fílio uteri sui? et si illa oblíta fúerit, ego tamen non oblivíscar tui, dicit Dóminus omnípotens.

Questo dice il Signore: «Nel tempo della grazia ti ho esaudito, nel giorno della salvezza ti ho soccorso e custodito, ti ho stabilito pegno d'alleanza col popolo, per ristorare la terra, per entrare in possesso delle eredità dissipate: per dire a quelli che sono in catene: “Andate liberi”; e a quelli che sono nelle tenebre: “Venite alla luce”. Pascoleranno liberamente e avranno pascoli in tutte le pianure. Non patiranno la fame, né la sete, non li offenderà il caldo, né il sole, perché un Pietoso li guiderà e li farà dissetare alle fontane di acqua. Renderò praticabili le montagne, e piane le vie. Ecco venir questi da lontano, ecco venirne altri dal settentrione e dal mare, ed altri dalla patte del mezzogiorno. Cantate o cieli; esulta, o terra; monti, erompete in gridi di gioia, perché il Signore ha consolato il suo popolo, e avrà pietà dei suoi miseri. Sion aveva detto: "Il Signore mi ha abbandonato, il Signore si è dimenticato di me". Può forse una donna dimenticare il suo bambino, da non aver compassione del frutto del suo seno? Quand'anche potesse essa dimenticarsene, io non mai», dice il Signore onnipotente.

GRADUALE
Ps 9:14, 1-2
Tibi, Dómine, derelíctus est pauper: pupíllo tu eris adiútor.
V. Ut quid, Dómine, recessísti longe, déspicis in opportunitátibus, in tribulatióne? dum supérbit ímpius, incénditur pauper.

O Signore, a te è affidato il povero; del pupillo Tu sarai il protettore.
V. Perché, o Signore, ti sei allontanato e ci hai dimenticato nell'ora della tribolazione e del bisogno? mentre l'empio insuperbisce e perseguita il debole.

EVANGELIUM
Sequéntia   sancti Evangélii secúndum Ioánnem.
Ioann 8:12-20
In illo témpore: Locútus est Iesus turbis Iudæórum, dicens: Ego sum lux mundi: qui séquitur me, non ámbulat in ténebris, sed habébit lumen vitæ. Dixérunt ergo ei pharisaei: Tu de te ipso testimónium pérhibes: testimónium tuum non est verum. Respóndit Iesus et dixit eis: Et si ego testimónium perhíbeo de meípso, verum est testimónium meum: quia scio, unde veni et quo vado: vos autem nescítis, unde vénio aut quo vado. Vos secúndum carnem iudicátis: ego non iúdico quemquam: et si iúdico ego, iudícium meum verum est, quia solus non sum: sed ego et, qui misit me, Pater. Et in lege vestra scriptum est, quia duórum hóminum testimónium verum est. Ego sum, qui testimónium perhíbeo de meípso: et testimónium pérhibet de me, qui misit me, Pater. Dicébant ergo ei: Ubi est Pater tuus? Respóndit Iesus: Neque me scitis neque Patrem meum: si me sciretis, fórsitan et Patrem meum scirétis. Hæc verba locútus est Iesus in gazophylácio, docens in templo: et nemo apprehéndit eum, quia necdum vénerat hora eius.

Allora cosi parlò Gesù alle turbe dei Giudei: «Io sono la luce del mondo: chi mi segue non camminerà nelle tenebre; ma avrà la luce della vita». Gli dissero allora i Farisei: «Tu rendi testimonianza di te stesso: la tua testimonianza non vale». Gesù replicò loro: «Anche se io rendo testimonianza di me stesso, è valida la mia testimonianza, perché so donde io venga, e dove io vada. Voi giudicate secondo la carne: io non giudico nessuno; ma se giudico io, il mio giudizio è retto, perché non sono solo, ma con me è il Padre che mi ha inviato. E nella vostra legge, sta appunto scritto che è valida la testimonianza di due persone. Or a render testimonianza di me stesso, ci sono io ed il Padre che mi ha mandato». Gli dissero allora: «Dov'è tuo Padre?». Rispose Gesù: «Non conoscete né me, né il mio Padre; se conosceste me, conoscereste pure il mio Padre». Tali parole disse Gesù nel gazofilacio, insegnando nel tempio, e nessuno lo prese, perché non era ancora giunta l'ora sua.

OFFERTORIUM
Ps 17:3
Factus est Dóminus firmaméntum meum, et refúgium meum, et liberátor meus: et sperábo in eum.

Il Signore è il mio fermo appoggio, il mio rifugio, il mio liberatore; in Lui confido.

SECRETA
Oblatiónibus nostris, quaesumus, Dómine, placáre suscéptis: et ad te nostras etiam rebélles compélle propítius voluntátes. Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.

Te ne preghiamo, o Signore: sii placato da questa offerta a te gradita; e propizio attira a te anche le nostre ribelli volontà. Per il nostro Signore Gesù Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive e regna con te, in unità con lo Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli. Amen.

PRÆFATIO DE QUADRAGESIMA
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: Qui corporáli ieiúnio vitia cómprimis, mentem élevas, virtútem largíris et proemia: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Coeli coelorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes

È veramente degno e giusto, conveniente e salutare, che noi, sempre e in ogni luogo, Ti rendiamo grazie, o Signore Santo, Padre Onnipotente, Eterno Iddio: Che col digiuno corporale raffreni i vizii, sollevi la mente, largisci virtú e premii: per Cristo nostro Signore. Per mezzo di Lui, la tua maestà lodano gli Angeli, adorano le Dominazioni e tremebonde le Potestà. I Cieli, le Virtú celesti e i beati Serafini la célebrano con unanime esultanza. Ti preghiamo di ammettere con le loro voci anche le nostre, mentre supplici confessiamo dicendo

COMMUNIO
Ps 22:1-2
Dóminus regit me, et nihil mihi déerit: in loco páscuæ ibi me collocávit: super aquam refectiónis educávit me.

Il Signore è il mio pastore; non manco di nulla; per erbosi pascoli mi conduce; ad acque ristoratrici mi guida.

POSTCOMMUNIO
Orémus.
Tua nos, quaesumus, Dómine, sancta puríficent: et operatióne sua tibi plácitos esse perfíciant. Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.

Preghiamo.
O Signore, te ne preghiamo: questi sacri misteri ci purifichino, e con la loro virtù a te ci rendano accetti. Per il nostro Signore Gesù Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive e regna con te, in unità con lo Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli. Amen.

ORATIO SUPER POPULUM
Orémus.
V. Humiliáte cápita vestra Deo.
Deus, qui sperántibus in te miseréri pótius éligis quam irasci: da nobis digne flere mala, quæ fécimus; ut tuæ consolatiónis grátiam inveníre mereámur. Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.

Preghiamo.
V. Inchinatevi davanti a Dio.
O Dio, che verso coloro che in te confidano preferisci il perdono all'ira; concedici di potere degnamente piangere le colpe commesse, per poter meritare la grazia di essere da te consolati. Per il nostro Signore Gesù Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive e regna con te, in unità con lo Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli. Amen.

venerdì 16 marzo 2018

Venerdì della Quarta Settimana di Quaresima - Stazione a Sant’Eusebio

La Chiesa Romana continua a inculcare ai fedeli la necessità di fuggire il peccato e allo stesso tempo la necessità di ricorrere a Cristo per esserne perdonati. Il tema della liturgia odierna è ancora la resurrezione: quella del figlio della vedova di Sarepta di Sidone e quella di san Lazzaro. Col peccato noi moriamo alla grazia e addoloriamo atrocemente Cristo e la Chiesa: per risorgere abbiamo bisogno di Gesù. propiziazione dei nostri peccati, che ci dà la forza di pentirci e di orientare a nostra volontà verso una vita santa lontana dal peccato. 



PROPRIUM MISSAE



INTROITUS
Ps 18:15.- Deditátio cordis mei in conspéctu tuo semper: Dómine, adiútor meus, et redémptor meus.  ~~  Ps 18:2.- Coeli enárrant glóriam Dei: et ópera mánuum eius annúntiat firmaméntum.  ~~  Glória  ~~  Deditátio cordis mei in conspéctu tuo semper: Dómine, adiútor meus, et redémptor meus.

Ps 18:15.- Gli affetti del mio cuore incontrino sempre il tuo favore, o Signore, mio aiuto e mio redentore.  ~~  Ps 18:2.- I cieli narrano la gloria di Dio, e il firmamento narra l'opera delle sue mani.  ~~  Gloria  ~~  Gli affetti del mio cuore incontrino sempre il tuo favore, o Signore, mio aiuto e mio redentore.

ORATIO
Orémus.
Deus, qui ineffabílibus mundum rénovas sacraméntis: præsta, quaesumus; ut Ecclésia tua et ætérnis profíciat institútis, et temporálibus non destituátur auxíliis. Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.

Preghiamo.
O Signore, che rinnovi il mondo con ineffabili sacramenti, concedi, te ne preghiamo: che la tua Chiesa profitti dei beni eterni, ed insieme non manchi degli aiuti temporali. Per il nostro Signore Gesù Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive e regna con te, in unità con lo Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli. Amen.

LECTIO
Léctio libri Regum.
3 Reg 17:17-24
In diébus illis: Aegrotávit fílius mulíeris matrisfamílias, et erat lánguor fortíssimus, ita ut non remanéret in eo hálitus. Dixit ergo ad Elíam: Quid mihi et tibi, vir Dei? Ingréssus es ad me, ut rememoraréntur iniquitátes meæ, et interfíceres fílium meum? Et ait ad eam Elías: Da mihi fílium tuum. Tulítque eum de sinu eius, et portávit in cenáculum, ubi ipse manébat, et pósuit super léctulum suum, et clamávit ad Dóminum, et dixit: Dómine, Deus meus, étiam ne víduam, apud quam ego utcúmque susténtor, afflixísti, ut interfíceres fílium eius? Et expándit se, atque mensus est super púerum tribus vícibus, et clamávit ad Dóminum, et ait: Dómine, Deus meus, revertátur, óbsecro, ánima púeri huius in víscera eius. Et exaudívit Dóminus vocem Elíæ: et revérsa est ánima púeri intra eum, et revíxit. Tulítque Elías púerum, et depósuit eum de cenáculo in inferiórem domum, et trádidit matri suæ, et ait illi: En, vivit fílius tuus. Dixítque múlier ad Elíam: Nunc in isto cognóvi, quóniam vir Dei es tu, et verbum Dómini in ore tuo verum est.

In quei giorni avvenne che il figlio di una donna si ammalò d'una malattia gravissima che lo fece restare senza respiro. Essa allora disse ad Elia: «Che passa fra me e te, o uomo di Dio? Sei venuto da me per rinnovare la memoria delle mie iniquità e per far morire il mio figlio?». Elia le disse: «Dammi il tuo figlio». Presolo dal seno di lei, lo portò nella camera dove egli stava, e lo pose sul suo letto. Poi gridò al Signore, dicendo: «Signore Dio mio, anche questa vedova, presso la quale io son nutrito, affliggi fino a farle morire il figlio?». Si distese tutto per tre volte sopra il fanciullo, e gridò al Signore, dicendo: «Signore Dio mio, fa' che l'anima di questo fanciullo torni in lui». II Signore ascoltò la voce di Elia: essendo ritornata dentro il fanciullo l'anima di lui, egli rivisse. Ella, preso il fanciullo dalla sua camera lo portò al piano inferiore della casa, e lo consegnò a sua madre, dicendole: «Ecco, il tuo figlio vive». La donna disse ad Elia: «Or sì che riconosco in te un uomo di Dio, e che la parola di Dio nella tua bocca è verità».

GRADUALE
Ps 117:8-9
Bonum est confídere in Dómino, quam confídere in hómine.
V. Bonum est speráre in Dómino, quam speráre in princípibus.

E’ meglio rifugiarsi nel Signore, che confidare nell'uomo.
V. È meglio rifugiarsi nel Signore, che confidare nei potenti.

TRACTUS
Ps 102:10
Dómine, non secúndum peccáta nostra, quæ fécimus nos: neque secúndum iniquitátes nostras retríbuas nobis.
Ps 78:8-9.
Dómine, ne memíneris iniquitátum nostrárum antiquárum: cito antícipent nos misericórdiæ tuæ, quia páuperes facti sumus nimis. [Hic genuflectitur]
V. Adiuva nos, Deus, salutáris noster: et propter glóriam nóminis tui, Dómine, líbera nos: et propítius esto peccátis nostris, propter nomen tuum.

Non trattarci, Signore, secondo i nostri errori, non punirci secondo le nostre colpe.
V. Non ricordarti con noi delle colpe antiche: presto ci venga incontro il tuo affetto, perché siamo molto deboli.
V. Aiutaci, o Dio della salvezza: e per la gloria del tuo nome, liberaci, Signore: e perdona i nostri errori per amore del tuo nome.

EVANGELIUM
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Ioánnem.
Ioann 11:1-45
In illo témpore: Erat quidam languens Lázarus a Bethánia, de castéllo Maríæ et Marthæ, soróris eius. María autem erat, quæ unxit Dóminum unguento, et extérsit pedes eius capíllis suis: cuius frater Lázarus infirmabátur. Misérunt ergo soróres eius ad eum, dicéntes: Dómine, ecce, quem amas infirmátur. Audiens autem Iesus, dixit eis: Infírmitas hæc non est ad mortem, sed pro glória Dei, ut glorificétur Fílius Dei per eam. Diligébat autem Iesus Martham et sorórem eius, Maríam, et Lázarum. Ut ergo audívit, quia infirmabátur, tunc quidem mansit in eódem loco duóbus diébus. Déinde post hæc dixit discípulis suis: Eámus in Iudaeam íterum. Dicunt ei discípuli: Rabbi, nunc quærébant te Iudaei lapidáre, et íterum vadis illuc? Respóndit Iesus: Nonne duódecim sunt horæ diéi? Si quis ambuláverit in die, non offéndit, quia lucem huius mundi videt: si autem ambuláverit in nocte, offéndit, quia lux non est in eo. Hæc ait, et post hæc dixit eis: Lázarus, amícus noster, dormit: sed vado, ut a somno éxcitem eum. Dixérunt ergo discípuli eius: Dómine, si dormit, salvus erit. Díxerat autem Iesus de morte eius: illi autem putavérunt, quia de dormitióne somni díceret. Tunc ergo Iesus dixit eis maniféste: Lazarus mórtuus est: et gáudeo propter vos, ut credátis, quóniam non eram ibi: sed eámus ad eum. Dixit ergo Thomas, qui dícitur Dídymus, ad condiscípulos: Eámus et nos, ut moriámur cum eo. Venit itaque Iesus, et invénit eum quátuor dies iam in monuménto habéntem. Erat autem Bethánia iuxta Ierosólymam quasi stádiis quíndecim. Multi autem ex Iudaeis vénerant ad Martham et Maríam, ut consolaréntur eas de fratre suo. Martha ergo, ut audívit quia Iesus venit, occúrrit illi: María autem domi sedébat. Dixit ergo Martha ad Iesum: Dómine, si fuísses hic, frater meus non fuísset mórtuus: sed et nunc scio, quia, quæcúmque popósceris a Deo, dabit tibi Deus. Dicit illi Iesus: Resúrget frater tuus. Dicit ei Martha: Scio, quia resúrget in resurrectióne in novíssimo die. Dixit ei Iesus: Ego sum resurréctio et vita: qui credit in me, etiam si mórtuus fúerit, vivet: et omnis, qui vivit et credit in me, non moriétur in ætérnum. Credis hoc? Ait illi: Utique, Dómine, ego crédidi, quia tu es Christus, Fílius Dei vivi, qui in hunc mundum venísti. Et cum hæc dixísset, ábiit et vocávit Maríam, sorórem suam, siléntio, dicens: Magíster adest, et vocat te. Illa ut audívit, surgit cito, et venit ad eum: nondum enim vénerat Iesus in castéllum; sed erat adhuc in illo loco, ubi occúrrerat ei Martha. Iudaei ergo, qui erant cum ea in domo et consolabántur eam, cum vidíssent Maríam, quia cito surréxit et éxiit, secúti sunt eam, dicéntes: Quia vadit ad monuméntum, ut ploret ibi. María ergo, cum venísset, ubi erat Iesus, videns eum, cécidit ad pedes eius, et dicit ei: Dómine, si fuísses hic, non esset mórtuus frater meus. Iesus ergo, ut vidit eam plorántem, et Iudaeos, qui vénerant cum ea, plorántes, infrémuit spíritu, et turbávit seípsum, et dixit: Ubi posuístis eum? Dicunt ei: Dómine, veni et vide. Et lacrimátus est Iesus. Dixérunt ergo Iudaei: Ecce, quómodo amábat eum. Quidam autem ex ipsis dixérunt: Non póterat hic, qui apéruit óculos cæci nati, facere, ut hic non morerétur? Iesus ergo rursum fremens in semetípso, venit, ad monuméntum. Erat autem spelúnca, et lapis superpósitus erat ei. Ait Iesus: Tóllite lápidem. Dicit ei Martha, soror eius, qui mórtuus fuerat: Dómine, iam fetet, quatriduánus est enim. Dicit ei Iesus: Nonne dixi tibi, quóniam, si credíderis, vidébis glóriam Dei? Tulérunt ergo lápidem: Iesus autem, elevátis sursum óculis, dixit: Pater, grátias ago tibi, quóniam audísti me. Ego autem sciébam, quia semper me audis, sed propter pópulum, qui circúmstat, dixi: ut credant, quia tu me misísti. Hæc cum dixísset, voce magna clamávit: Lázare, veni foras. Et statim pródiit, qui fúerat mórtuus, ligátus pedes et manus ínstitis, et fácies illíus sudário erat ligáta. Dixit eis Iesus: Sólvite eum, et sínite abíre. Multi ergo ex Iudaeis, qui vénerant ad Maríam et

In quel tempo, era ammalato un certo Lazzaro di Betania, il villaggio di Maria e Marta sua sorella. Maria era quella che unse d'unguento il Signore e gli asciugò i piedi coi suoi capelli; l'infermo era Lazzaro suo fratello. Le sorelle mandarono dunque a dirgli: «Signore, ecco, colui che tu ami, è ammalato?». Ciò udito, Gesù rispose: «Questa non è infermità da morirne, ma è per la gloria di Dio, affinché per essa il Figlio di Dio sia glorificato». Or Gesù voleva bene a Maria, a Marta sua sorella, e a Lazzaro. E, come ebbe sentito che era infermo, si trattenne ancora due giorni nel luogo dov'era. Dopo di che, disse ai discepoli: «Torniamo in Giudea». Ma osservarono i discepoli: «Maestro, or ora i Giudei cercavano di lapidarti e tu ci torni?». E Gesù rispose: «Non è forse di dodici ore la giornata? Se uno cammina di giorno, non inciampa, perché vede la luce di questo mondo; ma se uno cammina di notte, inciampa, perché non ha lume». Così parlò, e dopo soggiunse: «Lazzaro, il nostro amico dorme, ma vado a svegliarlo dal sonno». Dissero perciò i discepoli: «Signore, se dorme, sarà salvo». Or Gesù aveva parlato della morte di lui, ed essi credevano che avesse parlato del sonno ordinario. Allora Gesù disse loro apertamente: «Lazzaro è morto. E di non essere stato là, ho piacere per voi, affinché crediate; ma ora andiamo da lui». Disse allora Tommaso chiamato Didimo, agli altri discepoli: «Andiamo anche noi a morir con lui». Gesù dunque andò e trovò che da quattro giorni Lazzaro era nel sepolcro. Distava Betania circa quindici stadi da Gerusalemme. E molti Giudei eran venuti da Marta e da Maria, a consolarle del loro fratello. Or Marta sentendo che Gesù veniva, gli andò incontro, Maria invece se ne stava in casa. E Marta disse a Gesù: «Signore, se tu eri qui, mio fratello non sarebbe morto. Ma anche adesso so che qualunque cosa chiederai a Dio, egli te la darà». Gesù le disse: «Tuo fratello risorgerà». Gli rispose Marta: «Lo so che risorgerà nella risurrezione dell'ultimo giorno». E Gesù: «Io sono la risurrezione e la vita: chi crede in me, anche se morto, vivrà; e chi vive e crede i me non morrà in eterno. Credi tu questo?». Rispose essa: « Si, o Signore, io credo che tu sei il Cristo, il Figlio di Dio vivo, che sei venuto in questo mondo». E, detto questo, andò a chiamare la sorella Maria, dicendole sottovoce: «Il Maestro è qui e ti chiama». Essa, ciò udito, si alzò in fretta e andò da lui. Or Gesù non era ancora entrato nel villaggio, ma stava sempre nel luogo dove Marta lo aveva incontrato. Ed i Giudei che stavano con Maria in casa a consolarla, avendola veduta alzarsi in fretta ed uscire, le tennero dietro, dicendo: «Va certo al sepolcro a piangere». Quando Maria giunse ove stava Gesù, vedendolo, gli si gettò ai piedi e disse: «Signore, se tu eri qui non sarebbe morto mio fratello». Gesù allora, come la vide in lacrime, e così anche i Giudei che le eran venuti dietro, ebbe un fremito in cuor suo e turbatosi disse: «Dove l'avete posto?». Gli risposero: «Signore, vieni e vedi». E Gesù pianse. Onde i Giudei dissero: «Guarda come l'amava». Ma taluni di essi dissero: «E non poteva, lui, che aprì gli occhi al cieco nato, fare che questi non morisse?». Allora Gesù, di nuovo fremendo in se stesso, giunse al sepolcro: era questo una grotta al cui ingresso era posta una pietra. Gesù disse: «Togliete la pietra». Gli disse Marta, la sorella del morto: «Signore, già puzza; perché è di quattro giorni». E Gesù a lei: «Non ti ho detto che, se credi, vedrai la gloria di Dio?». Levarono dunque la pietra. Gesù, allora, alzati gli occhi al cielo, disse: «Padre, ti ringrazio di avermi esaudito. Sapevo bene che mi esaudisci sempre; ma l'ho detto per il popolo che mi circonda; affinché creda che tu mi hai mandato». E detto questo, con gran voce gridò: «Lazzaro, vieni fuori». E uscì il morto, legati piedi e mani da fasce e col viso coperto da un sudario. E Gesù disse loro: «Scioglietelo e lasciatelo andare». Molti Giudei, che erano venuti da Maria e da Marta, allorché mirarono quel che aveva fatto Gesù, credettero in lui.

OFFERTORIUM
Ps 17:28, 32
Pópulum húmilem salvum fácies, Dómine, et óculos superbórum humiliábis: quóniam quis Deus præter te, Dómine?

Un popolo umile, Signore, tu salvi e gli occhi sprezzanti deprimi: chi è Dio all'infuori di te, Signore?

SECRETA
Múnera nos, Dómine, quaesumus, obláta puríficent: et te nobis iugiter fáciant esse placátum. Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.

Ti preghiamo, o Signore, perché le offerte presentate ci purifichino, e ti rendano sempre benevolo verso di noi. Per il nostro Signore Gesù Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive e regna con te, in unità con lo Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli. Amen.

PRÆFATIO DE QUADRAGESIMA
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: Qui corporáli ieiúnio vitia cómprimis, mentem élevas, virtútem largíris et proemia: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Coeli coelorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes

È veramente degno e giusto, conveniente e salutare, che noi, sempre e in ogni luogo, Ti rendiamo grazie, o Signore Santo, Padre Onnipotente, Eterno Iddio: Che col digiuno corporale raffreni i vizii, sollevi la mente, largisci virtú e premii: per Cristo nostro Signore. Per mezzo di Lui, la tua maestà lodano gli Angeli, adorano le Dominazioni e tremebonde le Potestà. I Cieli, le Virtú celesti e i beati Serafini la célebrano con unanime esultanza. Ti preghiamo di ammettere con le loro voci anche le nostre, mentre supplici confessiamo dicendo

COMMUNIO
Ioann 11:33, 35, 43, 44, 39
Videns Dóminus flentes soróres Lázari ad monuméntum, lacrimátus est coram Iudaeis, et exclamávit: Lázare, veni foras: et pródiit ligátis mánibus et pédibus, qui fúerat quatriduánus mórtuus.

Il Signore, vedendo piangere le sorelle di Lazzaro al sepolcro, pianse anch'Egli dinanzi ai Giudei, ed esclamò: «Lazzaro, vieni fuori!». E lui che era morto da quattro giorni comparve, ancora con le mani e i piedi bendati.

POSTCOMMUNIO
Orémus.
Hæc nos, quaesumus, Dómine, participátio sacraménti: et a propriis reátibus indesinénter expédiat, et ab ómnibus tueátur advérsis. Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.

Preghiamo.
Questa sacra Comunione, o Signore, ci liberi continuamente dalle nostre colpe e ci difenda da ogni avversità. Per il nostro Signore Gesù Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive e regna con te, in unità con lo Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli. Amen.

ORATIO SUPER POPULUM
Orémus.
V. Humiliáte cápita vestra Deo.
Da nobis, quaesumus, omnípotens Deus: ut, qui infirmitátis nostræ cónscii, de tua virtúte confídimus, sub tua semper pietáte gaudeámus. Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.

Preghiamo.
V. Inchinatevi davanti a Dio.
Dio onnipotente, ti preghiamo; concedi a noi, che ci dichiariamo consci della nostra debolezza e confidiamo nella tua potenza, di godere sempre della rua misericordia. Per il nostro Signore Gesù Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive e regna con te, in unità con lo Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli. Amen.

giovedì 15 marzo 2018

Giovedì della Quarta Settimana di Quaresima - Stazione ai Santi Silvestro e Martino

Tema della liturgia odierna è la risurrezione del cristiano dalla morte del peccato alla vita della grazia. Il peccatore è il figlio morto; i becchini sono i peccati che ci conducono nell'Inferno; la madre addolorata è la Santa Chiesa che piange i suoi figli morti. Solo Cristo può, col perdono offerto nella Confessione, farci risorgere, ma ha bisogno della nostra cooperazione, del nostro impegno a vivere secondo il suo beneplacito, evitando le occasioni di peccato.



PROPRIUM MISSAE


INTROITUS
Ps 104:3-4.- Lætétur cor quæréntium Dóminum: quaerite Dóminum, et confirmámini: quaerite fáciem eius semper.  ~~  Ps 104:1.- Confitémini Dómino, et invocáte nomen eius: annuntiáte inter gentes ópera eius.  ~~  Glória  ~~  Lætétur cor quæréntium Dóminum: quaerite Dóminum, et confirmámini: quaerite fáciem eius semper.

Ps 104:3-4.- Chi cerca il Signore sia di lieto animo; considerate il Signore e la sua grandezza; cercate sempre di piacere a Lui.  ~~  Ps 104:1.- Rendete grazie a Dio, gridate il suo nome, fate conoscere tra i popoli le sue imprese.  ~~  Gloria  ~~  Chi cerca il Signore sia di lieto animo; considerate il Signore e la sua grandezza; cercate sempre di piacere a Lui.

ORATIO
Orémus.
Præsta, quaesumus, omnípotens Deus: ut, quos ieiúnia votíva castígant, ipsa quoque devótio sancta lætíficet; ut, terrénis afféctibus mitigátis, facílius coeléstia capiámus. Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.

Preghiamo.
Concedi, te ne preghiamo, o Dio onnipotente; che noi mortificati del sacro digiuno, siamo pure allietati da santa devozione; cosicché, mitigati gli affetti terreni, più facilmente raggiungiamo i celesti beni. Per il nostro Signore Gesù Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive e regna con te, in unità con lo Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli. Amen.

LECTIO
Léctio libri Regum.
4 Reg 4:25-38
In diébus illis: Venit múlier Sunamítis ad Eliséum in montem Carméli: cumque vidísset eam vir Dei e contra, ait ad Giézi púerum suum: Ecce Sunamítis illa. Vade ergo in occúrsum eius, et dic ei: Recte ne ágitur circa te, et circa virum tuum, et circa fílium tuum? Quæ respóndit: Recte. Cumque venísset ad virum Dei in montem, apprehéndit pedes eius: et accéssit Giézi, ut amovéret eam. Et ait homo Dei: Dimítte illam: ánima enim eius in amaritúdine est, et Dóminus celávit a me, et non indicávit mihi. Quæ dixit illi: Numquid petívi fílium a dómino meo? Numquid non dixi tibi: Ne illúdas me? Et ille ait ad Giézi: Accínge lumbos tuos, et tolle báculum meum in manu tua, et vade. Si occurrérit tibi homo, non salútes eum: et si salutáverit te quíspiam, non respóndeas illi: et pones báculum meum super fáciem púeri. Porro mater pueri ait: Vivit Dóminus et vivit ánima tua, non dimíttam te. Surréxit ergo, et secútus est eam. Giézi autem præcésserat ante eos, et posúerat báculum super fáciem púeri, et non erat vox neque sensus: reversúsque est in occúrsum eius, et nuntiávit ei, dicens: Non surréxit puer. Ingréssus est ergo Eliséus domum, et ecce, puer mórtuus iacébat in léctulo eius: ingressúsque clausit óstium super se et super púerum: et orávit ad Dóminum. Et ascéndit, et incúbuit super púerum: posuítque os suum super os eius, et óculos suos super óculos eius, et manus suas super manus eius: et incurvávit se super eum: et calefácta est caro púeri. At ille revérsus, de ambulávit in domo, semel huc atque illuc: et ascéndit et incúbuit super eum: et oscitávit puer sépties, aperuítque oculos. At ille vocávit Giézi, et dixit ei: Voca Sunamítidem hanc. Quæ vocáta ingréssa est ad eum. Qui ait: Tolle fílium tuum. Venit illa, et córruit ad pedes eius, et adorávit super terram: tulítque fílium suum, et egréssa est, et Eliséus revérsus est in Gálgala.

In quei giorni venne una donna Sunamita ad Eliseo sul monte Carmelo. L'uomo di Dio, avendola vista da lontano, disse a Giezi suo servo: «Ecco lì quella Sunamita: va ad incontrarla e dille: State bene tu, il .tuo marito e il tuo figlio?». Essa rispose: «Bene». Ma giunta che fu dall'uomo di Dio, sul monte, gli abbracciò i piedi. Giezi si accostò per allontanarla; ma l'uomo di Dio gli disse: «Lasciala fare; perché l'anima sua è nell'amarezza, e il Signore mi ha tenuto all'oscuro, non me l'ha fatto conoscere». Essa disse: «Avevo forse chiesto la grazia di avere un figlio al signor mio? E non ti dissi: Non m'ingannare»? Eliseo disse a Giezi: «Cingiti i fianchi, prendi il mio bastone in mano e parti. Se trovi qualcuno, non lo salutare, se uno ti saluta non gli rispondere, e metti il mio bastone sulla faccia del fanciullo». Ma la madre del fanciullo disse: «Viva il Signore e viva l'anima tua! Io non ti lascerò». Eliseo allora si mosse e le tenne dietro. Giezi, che era andato avanti, aveva messo il bastone sulla faccia del fanciullo; ma questi non dava né gemito né segno di vita. Allora egli ritornò incontro a Eliseo e l'informò dicendo: «Il fanciullo non si alzò». Eliseo dunque entrò in casa e vide il fanciullo posto a giacere sul suo letto. Ed essendo entrato, chiuse l'uscio dietro di sé e al fanciullo, e fece orazione al Signore. Salì allora sul letto e si distese sopra il fanciullo; pose la sua bocca sopra la bocca di lui, i suoi occhi sopra gli occhi di lui, le sue mani sopra le mani di lui, si curvò sopra di lui, e la carne del fanciullo prese calore. Poi essendo sceso andò qua e là per la casa; poi risalì, si distese sopra il fanciullo; e questi sbadigliò sette volte ed aprì gli occhi. Eliseo allora chiamò Giezi, e gli disse: «Chiama la Sunamita». La chiamò, e giunta che fu da lui, le disse: «Prendi il tuo figlio». Essa andò a gettarsi ai piedi di Eliseo, e si prostrò a terra, poi prese il suo figlio e usci. Eliseo se ne tornò a Gàlgala.

GRADUALE
Ps 73:20, 19, 22
Réspice, Dómine, in testaméntum tuum: et ánimas páuperum tuórum ne obliviscáris in finem.
V. Exsúrge, Dómine, iúdica causam tuam: memor esto oppróbrii servórum tuórum.

Guarda, Signore la tua alleanza, non dimenticare per sempre la vita dei tuoi miseri.
V. Sorgi, Signore, difendi la tua causa, ricorda la vergogna dei tuoi servi.

EVANGELIUM
Sequéntia    sancti Evangélii secúndum Lucam.
Luc 7:11-16
In illo témpore: Ibat Iesus in civitátem, quæ vocátur Naim: et ibant cum eo discípuli eius et turba copiósa. Cum autem appropinquáret portæ civitátis, ecce, defúnctus efferebátur fílius únicus matris suæ: et hæc vidua erat, et turba civitátis multa cum illa. Quam cum vidísset Dóminus, misericórdia motus super eam, dixit illi: Noli flere. Et accéssit et tétigit lóculum. - Hi autem, qui portábant, steterunt. - Et ait: Adoléscens, tibi dico, surge. Et resédit, qui erat mórtuus, et coepit loqui. Et dedit illum matri suæ. Accepit autem omnes timor: et magnificábant Deum, dicéntes: Quia Prophéta magnus surréxit in nobis: et quia Deus visitávit plebem suam.

In quel tempo, Gesù andava verso una città chiamata Nàim, e con lui i suoi discepoli e una grande folla. Mentre si avvicinava alla porta della città, ecco un morto era portato a sepoltura: un figlio unico, e sua madre era vedova. E c'era con lei moltissima gente della città. Quando l'ebbe vista, il Signore ne fu mosso a pietà, e le disse: «Non piangere». Poi si accostò e toccò la bara; i portatori si fermarono; ed egli disse: «Ragazzo, io te lo dico: alzati». E il morto si levò a sedere e cominciò a parlare. E Gesù lo rese a sua madre. Allora tutti furono presi da timore, e glorificavano Dio dicendo: «Un grande profeta è sorto in mezzo a noi, e Dio ha visitato il suo popolo».

OFFERTORIUM
Ps 69:2, 3, 4
Dómine, ad adiuvándum me festína: confundántur omnes, qui cógitant servis tuis mala.

Affrettati, o Signore, in mio soccorso; restino confusi quanti pensano a far del male ai tuoi servi.

SECRETA
Purífica nos, misericors Deus: ut Ecclésiæ tuæ preces, quæ tibi gratæ sunt, pia múnera deferéntes, fiant expiátis méntibus gratióres. Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.

O Dio misericordioso, purificaci; affinché le preci della tua Chiesa, a te sempre gradite, lo siano ancor più dopo che con l'offerta di questi doni saranno espiate le nostre colpe. Per il nostro Signore Gesù Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive e regna con te, in unità con lo Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli. Amen.

PRÆFATIO DE QUADRAGESIMA
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: Qui corporáli ieiúnio vitia cómprimis, mentem élevas, virtútem largíris et proemia: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Coeli coelorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes

È veramente degno e giusto, conveniente e salutare, che noi, sempre e in ogni luogo, Ti rendiamo grazie, o Signore Santo, Padre Onnipotente, Eterno Iddio: Che col digiuno corporale raffreni i vizii, sollevi la mente, largisci virtú e premii: per Cristo nostro Signore. Per mezzo di Lui, la tua maestà lodano gli Angeli, adorano le Dominazioni e tremebonde le Potestà. I Cieli, le Virtú celesti e i beati Serafini la célebrano con unanime esultanza. Ti preghiamo di ammettere con le loro voci anche le nostre, mentre supplici confessiamo dicendo

COMMUNIO
Ps 70:16-17, 18
Dómine, memorábor iustítiæ tuæ solíus: Deus, docuísti me a iuventúte mea: et usque in senéctam et sénium, Deus, ne derelínquas me.

Dio, solo di te ricorderò che sei giusto. Dio, mi istruisci dalla mia giovinezza, e ancor in tardi anni e nella vecchiaia, Dio, tu non mi abbandoni.

POSTCOMMUNIO
Orémus.
Coeléstia dona capiéntibus, quaesumus, Dómine: non ad iudícium proveníre patiáris, quæ fidélibus tuis ad remédium providísti. Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.

Preghiamo.
Fa', o Signore, te ne preghiamo, che questi doni celesti non ci siano di condanna, poiché li hai istituiti. rimedio per i tuoi fedeli. Per il nostro Signore Gesù Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive e regna con te, in unità con lo Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli. Amen.

ORATIO SUPER POPULUM
Orémus.
V. Humiliáte cápita vestra Deo.
Pópuli tui, Deus, institútor et rector, peccáta, quibus impugnátur, expélle: ut semper tibi plácitus, et tuo munímine sit secúrus. Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.

Preghiamo.
V. Inchinatevi davanti a Dio.
O Dio, del tuo popolo fondatore e guida: liberato dai peccati che l'opprimono, affinché sia sempre a te gradito, e per tua grazia sicuro. Per il nostro Signore Gesù Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive e regna con te, in unità con lo Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli. Amen.